|
AMASYA YARDIMLAŞMA, DOSTLUK VE HASRET SİTESİ BU SİTE SADECE GENÇLERİMİZE MEMLEKET VE MİLLİ DEĞERLERİMİZİ ANLATMAK AMACI İLE YAPILMIŞ VE BAĞIMSIZ OLUP HİÇ BİR DERNEĞE, CEMİYETE, CEMAATE VEYA HERHANGİ BİR KURULUŞA BAĞLI OLMAYIP KENDİ HALİNDE BİR SİTEDİR. ZİYARETÇİ DEFTERİM E-MAİL
MÜBAREK RAMAZAN AYININ SİZLERE, SEVDİKLERİNİZE, İSLAM
ALEMİNE VE TÜM DÜNYAYA HAYIRLARA VESİLE OLMASI DİLEĞİ
İLE. SEVELİM SEVİLELİM BU DÜNYA KİMSEYE KALMAZ KALICI
OLAN SADECE VE SADECE
YÜCE
ALLAH
( C.C.) DIR. "HÜVEL BAKİ"
|
AMASYA TAMİMİ (22 Haziran 1919)
|
|
1- Vatanın tamamı, milletin istiklâli tehlikededir. Hükümet merkezi İtilaf Devletleri'nin etkisi ve denetimi altında bulunduğundan, sahip olduğu sorumluluğun gereklerini yerine getirememektedir. Bu durum, milletimizi adı var, kendi yok durumuna düşürüyor. "Milletin istiklâlini, yine milletin azim ve kararı kurtaracaktır." Milletin durumunu ve davranışını göz önünde bulundurarak haklarını dünyaya duyurmak için her türlü etki ve denetimden uzak bir milli heyetin varlığı gerekmektedir.Bunun için her taraftan vuku bulan teklif ve milli istek üzerine Anadolu’nun en güvenilir yeri olan Sivas’ta milli bir kongrenin süratle toplanması kararlaştırılmıştır.Bunun için, bütün illerin her livasından parti ayrılıkları dikkate alınmaksızın muktedir ve milletin güvenini kazanmış üçer kişininolabildiğince çabuk yetiştirmek üzere hemen yola çıkarılması gerekmektedir. |
|
Her
ihtimale karşı bunun bir milli sır hâlinde tutularak ve delegelerin
gereken yerlere kimliklerini gizleyerek gelmeleri, 2-
Doğu vilâyetleri nâmına 10 Temmuz’da Erzurum’da toplanması
gereken kongre için sözü geçen vilâyetlerin Müdafaa-i Hukuk ve
Reddi İlhak Cemiyetleri’nden seçilmiş üyeler zaten Erzurum’a
doğru yola çıkarılmışlardır.O vakte kadar diğer vilâyetlerimizin
temsilcileri de Sivas’a geleceklerinden Erzurum Kongresi’nin
üyeleri belirlenecek zamanda umumi toplantıya katılmak üzere
Sivas’a hareket edecektir.
3- Yukarıdaki esaslara göre, temsilciler Müdafaa-i Hukuk-u
Milliye Cemiyetleri ve belediye başkanları tarafından ve çeşitli
suretlerde seçileceklerdir.4-
Bu esasların uygulanmasına 3. Ordu Müfettişi Mustafa Kemal Paşa,
Eski Bahriye Nâzırı Rauf Bey, 15. Kolordu Kumandanı Kâzım
Karabekir Paşa, 13. Kolordu Kumandan Vekili Miralay Cevad bey,
3. Kolordu Kumandanı Miralay Refet Bey, Samsun Mutasarrıfı Hâmit
Bey, 2. Ordu Müfettişi Cemal Paşa, 12. Kolordu Kumandanı Miralay
Selahattin Bey, 25.Kolordu Kumandanı Ali Fuat paşa, Bursa’da 17.
Kolordu Kumandan Vekili Miralay Bekir Sami Bey,, Edirne’de
Kolordu Kumandanı Cafer Tayyar Bey ve diğer bazı sivil ve askeri
önemli kişiler tarafından çalışılacaktır. Bundan başka eski
sadrazam Müşir Ahmed İzzet Paşa, Nâfıa Nâzırı Ferit Bey, âyan
üyesinden Ahmed Rıza Bey gibi kişilerden fikir ve düşünceler
alınacaktır. 5- Reddi İlhak ve Müdafaa-i Hukuk-ı Milliye
Cemiyetlerinin verecekleri telgrafların telgrafhanelerce kabul
edilmeyerek çekilmesi Posta ve Telgraf Müdüriyet-i
Umumiyesi’nden bildirilmiştir. Bu husus kesin şekilde
reddedilerek her ne şekilde olursa olsun serbestçe yazışmaların
sağlanması için gösterilerde bulunarak yazışmalar sağlanacak ve
bunlar ellde edilinceye kadar gösterilere devam edilecektir. 6-
Askeri ve sivil kuruluşlar hiçbir suretle terk ve başkasına
verilmeyecektir. Vatanın herhangi bir tarafına yeniden yapılacak
düşman işgâl hareketleri bütün orduyu ilgilendirecek ve meydana
gelen duruma göre memleketin savunmasına birlikte
girişilecektir. Bu sebeple komutanlar derhal birbirini haberdâr
edeceklerdir. Silah ve savaş malzemesi kesinlikle elden
çıkarılmayacaktır. Mustafa Kemal |
BEN MUHAMMEDİYİM
|
|
Ahmed Hulûsi Merhaba dostlarım... Merhaba canlarım... Biliyormusunuz, biz ''Muhammediyiz!'' Diyeceksiniz ki ne demek ''Muhammedi''? MUHAMMED, Allah'ın kuludur!. ''Allah kulu'' olmak demek, Allah'ın tüm mahlûkata rahmeti ve şefkati gibi insanlara ayırım yapmadan, hiçbir tefrik gözetmeden faydalı olmaya çalışmak demektir. Karşılıksız, insanlara birşeyler verebilmek demektir. |
|
İnsanları ellerinde olmayan şeyler yüzünden
suçlamamak, kınamamak, küçük görmemek, hor
görmemek demektir. Sevgi demektir; aşk demektir; rahmet, merhamet demektir. Verici olmak demektir; Muhammedi olmak! Biz Alevi'yi de severiz, Sünniyi de severiz, Türk'ü de severiz, Kürt'ü de severiz, Arab'ı da severiz. Biz Allah'ın tüm kullarını severiz!.. Tüm kullarına hizmet etmeye çalışırız. İnsanların kendi menfaatleri için ortaya çıkarttıkları şartlanmalar bizi bağlamaz! Siz, Kürt bir aileden doğmuş olabilirsiniz; Türk bir aileden doğmuş olabilirsiniz... Alevilerin arasında yetişmiş olabilirsiniz... Sünnîlerin arasında yetişmiş olabilirsiniz... Bütün bunlar, sizi dışardan çeşitli fikirlere şartlandırabilir; ama bizim için bunlar hiç önemli değil!. Bizim için önemli olan, sizin ''Allah kulu'' olmanızdır!. İster Türkiye'de dünyaya gelin, ister Afrika''da, ister Amerika'da... Herbirimiz aynı Allah'ın kuluyuz! ''Muhammedi olmak'', insanlar arasında fark gözetmemek demektir; İnsanları sevmek demektir; insanları hoşgörmek demektir..Çünkü ''Muhammedi olmak'' demek, insanların kalbinde, özünde, şuurunda ''Allah''ı görmek demektir!. Allah'ı gördüğünüz o noktada nasıl olur da Allah'a secde etmezsiniz!. İnsanlar Kâbe'de yusyuvarlak halka olup secde ederler… Eğer ortada o Kâbe'nin yuvarlağını kaldırırsanız, görürsünüz ki insanların secdesi birbirlerinin varlığında olan Allah'adır! ''Allah yukarıda bir tanrı değildir!'' diyoruz... Hepimizin gönlünde, hepimizin şuurunda, hepimizin her zerresinde varolan varlıktır! Öyleyse sevmediğiniz, kızdığınız, hor-hakir gördüğünüz, nefret ettiğiniz kimdir, farkında mısınız? Dostlarım... Bilen vardır, bilmeyen vardır.. Herkes herşeyi bilemez..Herkesin herşeyi araştırma şansı yoktur.. Öyleyse biz insanları bilmiyor veya yanlış biliyorlar diye suçlamayalım, kınamayalım, hor görmeyelim! Allah'ın sayısız varlıkları vardır; sayısız yaratıkları vardır ve herbirinin de çeşit çeşit görüşleri vardır, güzellikleri vardır, kusurları vardır… Biz onları hatalarıyla kusurlarıyla eksikleriyle yanlışlarıyla sevmeye çalışalım. Yarın, öbürgün şu garip dünyadan çekip gideceğiz... Biz merdiveni dayamışık 50 ye..Bundan sonra 3-5 sene ya yaşarız, ya yaşamayız.. Ama ardımızdan üç Kul hûvallahû, bir Elham okuyup yollayacak, "Allah razı olsun" diyecek biri çıkarsa yeter bize... Bunu dedirtemezsek ne yazık bize... Nice zenginler, nice sultanlar, nice devlet başkanları neler yaptılarsa yaptılar, ve şu anda herşeylerini burda bırakarak geçip gittiler aramızdan. Kendilerini hayırla andırabiliyorlarsa işte ne mutlu onlara... Kendilerini hayırla andıramıyorlarsa muhakkak ki şu an çok büyük sıkıntı içindeler... İnsanlar ellerinde olmayan şeylerden dolayı suçlanamaz. ve herkesin kendi seçimi olmayan şeyden dolayı horlanması, suçlanması en yanlış olgudur. Böyle olduğunu bildiğimiz halde niçin insanları "bu Türktür, bu Kürttür, bu Araptır, bu Çingenedir, bu Lâzdır, bu Çerkezdir "diye yanlış yorumlarla ithama kalkışıyoruz... İnsana yakışır mı bu?... Biz, o sonsuzlukta, Allah'ın ilminde yaratılıp şu anda dünyada geçici bir süre için yer alan varlıklarız ... Ve belki de yarın bu dünyadan geçip gideceğiz... Böyle geçici bir süre için kaldığımız şu dünyada birbirimize hayatı zindan etmenin, birbirimize çektirmenin, birbirimize azap etmenin, birbirimizi harap etmenin âlemi mi var?... İslâm'ı anlamak istiyorsanız, bir Mevlâna'ya bakın... Bir Yunus Emre'ye bakın... Bir Hacı Bektaşi Veli'ye bakın... Bir Ahmed Yesevi'ye bakın... Kendinize örnek alacağınız o kadar mânâ ehli, o kadar çok sır ehli zevat var ki!... Bunlar işte, İslâm'ı temsil eden kişiler!. Bunlar işte Muhammediliği temsil eden kişiler!. Sizin başınızı yana eğmenize, sizin kolunuza kısa gömlek giymenize, sizi namaz kılarken başınıza takke takmamanıza bakıp da suçlayanlar İslâmiyeti bilmiyorlar!. "İslâm'ın Düşünce Sistemi"ni, "İslâm'ın ruhu"nu anlamak istiyorsanız sizin bakıp yöneleceğiniz kişiler, o mânâyı paylaşan o yüce zâtlar! İşte "Ben Muhammediyim" diyorum! Ki bunun mânâsı; “ben insanların tarikatları, mezhepleri, inançları ne olursa olsun onlara rahmetle yönelme durumunda olanlardanım” demek istiyorum… Muhammed Mustafa'nın ceddi de İbrahim Nebi idi. Size O’nun bir olayını anlatarak konuşmama son veriyorum… İbrahim Nebi, biliyorsunuz keremiyle, zehasıyla ünlü bir zât!. Sofrasında kimse olmadan boğazından bir lokma geçmezmiş. Bir akşam yine sofrasını kurmuş. Gelen olmamış, yalnız kalmış. Rabbine yakarmış... ''Yarabbi! Yine sofram boş kaldı! Ne olur bir misafir yolla soframa…” İbahim’in duasını kabul etmiş Cenâb-ı Hak... Derken biraz sonra birisi seslenmiş dışardan.. “Kimse var mı burda?” Hemen fırlamış yerinden İbrahim, kapıyı açmış. “Hoşgeldin”, demiş... “Buyur...Tanrı misafiri eyvallah..Gel, otur” ... Oturmuşlar, ne varsa sofraya konmuş... "Bismillah" demiş, elini uzatmış İbrahim Nebi... Adam da elini uzatmış, ordan ekmek koparmış.. ''Aaa!'' demiş İbrahim, “Besmele çek! Allah'ın adını an!. Bu nimeti bize veren Allah!”… Yaşlı, sakalları göbeğine düşmüş ihtiyar, “Ben”, demiş, “Tanımam senin rabbini.. Kimdir o?..” İbrahim aleyhisselâm; “Olmaz!” demiş... “Bana Alllah'ın verdiği bu rızkı, O’nu tanımayan, O’nu reddeden birine nasıl veririm?”… “Peki öyleyse”, demiş, kalkmış adam. Dışarı çıkmış, giderken vahiy gelmiş İbrahim'e: "Ya İbrahim!.. Beni inkâr eden o kulumu ben yüz senedir yaşatırım, rızkını veririm, bir kere kapımdan kovmadım da; sen nasıl benim kulum olarak onu geri çevirirsin!.." Hemen fırlamış yerinden, koşmuş. “Aman!...” demiş, “Gel! Hata ettim.. Senin yüzünden Rabbimden azar işittim.” “Hayır ola!...” demiş adam.. “Ne oldu?...” “Benim Rabbim buyurdu ki: Ben, yüz senedir o kulum beni tanımadığı halde onun rızkını veririm de, sen kim oluyosun onu kapından, sofrandan geri çeviriyosun!… Gözünü seveyim,” demiş, “Gel otur soframa, paylaşalım seninle...” “Senin Rabbin mi dedi?” demiş.. ''Senin Rabbin büyük, yüce bir Rabmiş!.Ben iman ettim senin Rabbine!''… … Biz, İbrahim'in neslindeniz!. Biz, Muhammed Mustafa'nın neslindeniz!. Biz ''Muhammediyiz!''.. Öyleyse insanları sevelim, kucak açalım, fark görmeyelim; etiketi ne olursa olsun… |
MUHTELİF YARDIMLAR